گوشت یکی از مهمترین منابع تأمین پروتئین، آهن و ویتامینهای گروه B برای بدن انسان است. اما رنگ گوشت در میان گونههای مختلف دامی متفاوت است. برای مثال، گوشت گوساله معمولاً قرمزتر و تیرهتر به نظر میرسد، در حالی که گوشت گوسفند رنگی روشنتر و گاهی مایل به صورتی دارد.
سؤال اینجاست که علت تفاوت رنگ میان این دو نوع گوشت چیست؟
چرا گوشت گوسفند قرمزی کمتری دارد و آیا این موضوع به معنای کیفیت پایینتر آن است؟ در این مقاله بهصورت علمی و در عین حال ساده، به بررسی عوامل مؤثر بر رنگ گوشت گوسفند و تفاوتهای آن با سایر انواع گوشت میپردازیم.
پیش از بررسی دلایل روشنتر بودن گوشت گوسفند، باید بدانیم که اساساً رنگ گوشت از چه چیزی ناشی میشود.
اصلیترین عامل رنگ گوشت، پروتئینی به نام میوگلوبین (Myoglobin) است که درون سلولهای عضلانی وجود دارد. وظیفهی این پروتئین، ذخیره و حمل اکسیژن درون عضلات است تا سلولها بتوانند انرژی مورد نیاز خود را در زمان فعالیت تأمین کنند.
هرچه مقدار میوگلوبین در عضله بیشتر باشد، گوشت قرمزتر به نظر میرسد.
در مقابل، عضلاتی که فعالیت کمتری دارند یا از نوع سریعانقباض هستند، میوگلوبین کمتری دارند و گوشت آنها روشنتر است.
بنابراین، رنگ گوشت بهطور مستقیم با میزان فعالیت ماهیچه، سن حیوان و نوع تغذیهی آن ارتباط دارد.
مقدار میوگلوبین در گونههای مختلف حیوانی متفاوت است. بهطور میانگین:
مرغ: حدود ۰.۰۵ تا ۰.۲ گرم در هر ۱۰۰ گرم گوشت
گوسفند: حدود ۰.۸ تا ۱ گرم در هر ۱۰۰ گرم گوشت
گاو: حدود ۱.۵ تا ۲ گرم در هر ۱۰۰ گرم گوشت
همانطور که دیده میشود، گوشت گوسفند میوگلوبین بیشتری نسبت به مرغ دارد، اما مقدار آن از گوشت گاو کمتر است.
به همین دلیل، رنگ گوشت گوسفند در مقایسه با گوشت گاو، قرمزی ملایمتر و روشنتری دارد.
یکی از مهمترین عوامل تأثیرگذار بر رنگ گوشت، سن حیوان در زمان ذبح است.
هرچه حیوان مسنتر باشد، میزان میوگلوبین در عضلاتش بیشتر میشود. علت این موضوع آن است که با افزایش سن، ماهیچهها به اکسیژن بیشتری نیاز دارند و در نتیجه بدن مقدار بیشتری میوگلوبین تولید میکند.
گوشت گوسفند معمولاً از حیواناتی جوانتر بهدست میآید که هنوز رشد کامل عضلانی پیدا نکردهاند.
به همین دلیل، رنگ گوشت آنها روشنتر و کمتر قرمز است.
در مقابل، گوشت گاو اغلب از حیوانات بالغ و سنگینوزنتر گرفته میشود که عضلاتشان حاوی میوگلوبین بیشتری است؛ در نتیجه، گوشت تیرهتر و قرمزتر دیده میشود.
به بیان ساده، جوان بودن گوسفند = قرمزی کمتر گوشت.
تغذیه یکی دیگر از فاکتورهای مهم در تعیین رنگ گوشت است.
گوسفندها معمولاً از علوفههای طبیعی، گیاهان کوهی و مراتع سبز تغذیه میکنند. این رژیم غذایی سرشار از فیبر و چربیهای مفید است اما در مقایسه با رژیم غلاتی گاوها، منجر به افزایش کمتر آهن در عضلات میشود.
از آنجایی که آهن یکی از عناصر اصلی ساختار میوگلوبین است، این تفاوت تغذیه به کاهش میزان میوگلوبین و در نتیجه رنگ روشنتر گوشت گوسفند منجر میشود.
همچنین در گوسفندهایی که بیشتر در مراتع آزاد زندگی میکنند، فعالیت فیزیکی نسبتاً زیاد ولی کوتاهمدت دارند. در حالی که گاوهای پرورشی در دامداریها معمولاً عضلات سنگینتری پیدا میکنند و در نتیجه میوگلوبین بیشتری تولید میکنند.
تحرک عضلات نقش اساسی در میزان میوگلوبین دارد. عضلاتی که فعالیت بیشتری دارند، برای تأمین انرژی به اکسیژن بیشتری نیاز پیدا میکنند و بدن به همین منظور، میوگلوبین بیشتری در آنها ذخیره میکند.
در حیواناتی مانند گاو که عضلات پا و بدنشان بیشتر درگیر حرکتهای سنگین است، رنگ گوشت تیرهتر است. اما گوسفندها بهویژه نژادهای پرواری، تحرک کمتر و عضلات سبکتری دارند. بنابراین میزان میوگلوبین و در نتیجه قرمزی گوشت کاهش مییابد.
به همین علت، حتی در بدن یک حیوان هم رنگ گوشت قسمتهای مختلف متفاوت است؛ برای مثال، گوشت ران گوسفند معمولاً کمی تیرهتر از گوشت راسته یا فیله است، چون عضلات ران فعالیت بیشتری دارند.
زمانی که گوشت در معرض هوا قرار میگیرد، میوگلوبین با اکسیژن ترکیب شده و ترکیبی به نام اکسیمیوگلوبین تشکیل میدهد که رنگ قرمز روشن دارد.
در گوشت گاو، این فرایند سریعتر و پایدارتر رخ میدهد، در حالی که در گوشت گوسفند، ترکیب اکسیمیوگلوبین زودتر به حالت متمیوگلوبین (Metmyoglobin) تغییر پیدا میکند که رنگی قهوهای مایل به خاکستری دارد.
به بیان دیگر، گوشت گوسفند به دلیل اکسید شدن سریعتر، کمتر قرمز و زودتر تیره میشود.
همین ویژگی است که باعث میشود گوشت گوسفند در ظاهر رنگ ملایمتری نسبت به گوشت گاو داشته باشد.
مقدار چربی میانبافتی یا همان «مرمری بودن» گوشت، تأثیر مستقیمی بر ظاهر و رنگ آن دارد.
گوشت گاو معمولاً دارای خطوط چربی میانبافتی بیشتری است که باعث تیرهتر به نظر رسیدن آن میشود.
در حالی که گوشت گوسفند، بهخصوص برههای جوان، چربی سطحی دارند و بافت عضلانیشان یکدستتر و روشنتر است.
وجود چربی کمتر درون گوشت، بازتاب نور را افزایش میدهد و گوشت را روشنتر و براقتر نشان میدهد.
یکی از باورهای اشتباه در میان برخی مصرفکنندگان این است که هرچه رنگ گوشت قرمزتر باشد، کیفیت آن بهتر است. در حالی که این تصور صحیح نیست.
رنگ گوشت تنها نشاندهندهی میزان میوگلوبین است و ارتباط مستقیمی با طعم، نرمی یا کیفیت تغذیهای ندارد.
در حقیقت، گوشت گوسفند تازه معمولاً رنگی قرمز روشن تا صورتی طبیعی دارد.
اگر رنگ گوشت بیش از حد تیره یا مایل به قهوهای باشد، ممکن است نشانهی کهنگی یا نگهداری نادرست باشد.
بنابراین، روشن بودن رنگ گوشت گوسفند، در صورتی که بوی طبیعی داشته و بافت آن سفت و مرطوب باشد، نشانهی تازگی و سلامت گوشت است.
از نظر تغذیهای، هر دو نوع گوشت دارای پروتئین کامل و آمینواسیدهای ضروری هستند، اما تفاوتهایی میان آنها وجود دارد:
گوشت گوسفند معمولاً چربی بیشتری دارد و طعم قویتری ارائه میدهد.
گوشت گاو پروتئین بیشتری دارد اما چربی آن کمتر و قابل کنترلتر است.
گوشت گوسفند حاوی مقادیر بالاتری از اسیدهای چرب امگا ۳ و CLA است که برای سلامت قلب مفیدند.
میزان آهن در گوشت گاو کمی بالاتر است، زیرا میوگلوبین بیشتری دارد.
در نتیجه، رنگ روشنتر گوشت گوسفند هیچ نشانهای از ضعف تغذیهای نیست، بلکه صرفاً تفاوتی طبیعی در ترکیب عضلانی و سن حیوان است.
زمان پخت، دمای فر یا گریل و نوع ادویهها هم میتوانند بر رنگ نهایی گوشت اثر بگذارند.
در دمای بالا، میوگلوبین تجزیه میشود و رنگ گوشت از قرمز به قهوهای تغییر میکند.
به همین دلیل، گوشت گوسفند پختهشده معمولاً رنگی روشنتر از خام خود دارد.
اگر از ادویههایی مانند زعفران، زردچوبه، فلفل یا سیر استفاده شود، این مواد نیز رنگ سطح گوشت را تحت تأثیر قرار میدهند و باعث ایجاد سایههای زرد یا طلایی میشوند.
پس هنگام پخت، روشنتر شدن رنگ گوشت گوسفند پدیدهای طبیعی است و دلیلی بر نپختن کامل آن نیست.
برای حفظ رنگ طبیعی و جلوگیری از تغییر زودهنگام، باید گوشت گوسفند را با دقت نگهداری کرد:
گوشت تازه را در دمای ۰ تا ۴ درجه سانتیگراد در یخچال نگهداری کنید.
اگر قصد مصرف در چند روز آینده را ندارید، آن را در فریزر با دمای منفی ۱۸ درجه نگه دارید.
گوشت را در بستهبندی وکیوم یا ظرف دربسته بگذارید تا تماس آن با هوا کاهش یابد.
از تماس مستقیم با نور خورشید یا رطوبت زیاد جلوگیری کنید.
این کارها مانع از اکسید شدن سریع میوگلوبین میشود و رنگ طبیعی گوشت برای مدت طولانیتری حفظ خواهد شد.
هنگام خرید گوشت گوسفند، توجه به چند ویژگی ظاهری میتواند به شما در تشخیص تازگی کمک کند:
رنگ آن باید قرمز روشن مایل به صورتی باشد، نه قهوهای یا خاکستری.
بافت گوشت سفت، مرطوب و یکنواخت است، نه چسبنده یا لزج.
بوی طبیعی و مطبوع دارد، نه تند یا ترش.
چربی آن سفید تا کرم روشن است، نه زرد یا قهوهای.
اگر تمام این نشانهها وجود داشته باشند، رنگ روشن گوشت کاملاً طبیعی و نشاندهندهی تازگی است.
گوشت بره (گوسفند زیر یک سال) نسبت به گوشت گوسفند بالغ رنگ روشنتری دارد.
علت آن کم بودن میوگلوبین، نرمی بافت و تغذیهی شیر یا علوفهی سبک است.
اما گوشت گوسفند بالغ تیرهتر، سفتتر و طعمی قویتر دارد.
بنابراین اگر در بازار گوشتهای با رنگ متفاوت دیدید، لزوماً به دلیل تفاوت در گونه نیست؛ بلکه ممکن است مربوط به سن حیوان باشد.
رنگ گوشت گوسفند نسبت به گوشت گاو روشنتر است، زیرا:
میزان میوگلوبین کمتر در عضلات دارد.
اغلب از حیوانات جوانتر به دست میآید.
نوع تغذیهی گیاهیتر و سبکتر دارد.
چربی درونعضلانی کمتری دارد.
سریعتر دچار اکسید شدن میوگلوبین میشود.
با این حال، رنگ روشن گوشت گوسفند بههیچوجه نشانهی بیکیفیتی نیست و برعکس، اغلب بیانگر تازگی، نرمی و طعم طبیعی آن است.
در رژیم غذایی متعادل، مصرف گوشت گوسفند میتواند منبعی عالی از پروتئین، آهن، ویتامین B12 و چربیهای مفید باشد.
نتیجه نهایی:
قرمزی کمتر گوشت گوسفند یک ویژگی طبیعی فیزیولوژیک است که به ترکیب بدنی و تغذیهی حیوان مربوط میشود، نه به کیفیت یا ارزش غذایی آن.
اگر گوشت گوسفند تازه، خوشبو و رنگ طبیعی داشته باشد، بدون شک یکی از سالمترین و خوشطعمترین انواع گوشت قرمز برای پخت غذاهای ایرانی و سنتی است.